بلاگر تقلبی فلانفلان شده!
بالاخره یک روزی گوش چند از این شارلاتانهای دنیای مجازی رو درست و حسابی میپیچانم تا درس عبرتی برای دیگران بشوند. دارم از حالا میگویم که پسفردا نیایند مظلومنمایی کنند که چرا هشدار ندادی و بیهوا یقهمان را گرفتی. پدرسوختهها انگار خواب و خوراک ندارند. صبح تا شب توی اینترنت دنبال روزنهای میگردند که بتوانند یکجوری سوء استفاده کنند، یکی از قدیمیترین روشهایشان هم این است که خودشان را بهعنوان یکی از بلاگرهای محبوب و مردمی جا میزنند و خوانندگانش را اغفال میکنند.
حالا میدانید من از چی تعجب میکنم؟ از اینکه روش نخنمایشان روی چند تا از خوانندگان وبلاگ معظم من هم جواب داده و چند تا از دخترهای معصوم گول خوردهاند. خلاصهی قضیه این است که تازگیها مردک شیادی ادعای موسیو گلابی بودن کرده و همینطور با این و آن توی کافیشاپ و رستوران و سینما قرار میگذارد، لابد توی دلش هم به ریش من میخندد!
این قضیه سه جنبه دارد. نمیخواهم رودهدرازی کنم، فقط همینجوری تیتروار یک چیزهایی میگویم که به رسالت اخلاقی و وبلاگی خودم عمل کرده باشم…
اول اینکه موسیو گلابی بودن کار آسانی نیست. اینطور نیست که یک نفر همینجوری از گرد راه برسد و ادای من را در بیاورد. موسیو اگر موسیو نباشد از دور داد میزند، یعنی شما از صد متری هم که حرکات و سکنات یک نفر را بررسی کنی مشخص میشود که اصل جنس است یا نه. سادهترین راه شناسایی این است که یک بررسی اجمالی کنید و ببینید اصلاً میشود در این آدم چهار تا شباهت رفتاری با من پیدا کرد یا نه. یا اصلاً یک کار بهتر: ببینید کسی که آمده و خودش را موسیو گلابی جا زده جنتلمن و آدابدان هست یا نه! حداقل حالا که دارید گمراه میشوید مواظب باشید طرف از این پسرهای دوزاری کج و کوله نباشد، یا از این مو سیخسیخیهایی که مرد زندگی نیستند! این از این…
دوم اینکه سر جدتان هر حرفی را باور نکنید، جامعه پر از گرگهای گرسنه شده! صفحهی حوادث روزنامهها را برای شما مینویسند دیگر. اصلاً روزنامه به کنار، تا حالا خود من بهشخصه ده بیست تا پست در مورد بلبشوی جامعه نوشتهام (نوشتهام؟) اینها را که قرار نیست همینطوری سرسری بخوانید و بروید، بالاخره باید یک جایی به کارتان بیاید… وقتی طرف از ده سال پیش یک آیدی بلااستفادهای توی مایههای akbar70 توی یاهو داشته و حالا بعد از قرنی همان را برداشته و به ملت پیغام میدهد و خودش را موسیو گلابی معرفی میکند، جواب شما باید این باشد که خفه شو مرتیکهی آشغال عوضی، نه اینکه دست بندازید گردنش و بستنی و آبمیوه بخورید. اگر توی این آبمیوهها داروی بیهوشی یا زبانم لال از این چیچیهای افزایش میل جنسی ریخته بودند بعداً من مسئولیتی به گردن نمیگیرمها، از حالا گفته باشم!
البته میدانم دیدار با سلبریتیهای وبلاگستان همیشه هیجان خاص خودش را دارد مخصوصاً اگر دیدار با آدم خوشزبان و گلولهی نمکی مثل من باشد ولی نمیخواهم کسی بهخاطر چنین چیزی قربانی شود و بعدها از من بهعنوان مقصر قضیه اسم ببرد.
و اما مورد سوم… نمیشود که زحمت وبلاگنویسی را من بکشم و سلام و علیکهای مجازیش را من انجام بدهم، ولی یکی دیگر همینجوری کشکی کشکی بیاید و بزند و ببَرد و از آب گلآلود ماهی بگیرد. بهخدا راضی نیستم از کسی که موقع کاشت و داشت نیامده و حالا موقع برداشت یکدفعه سر و کلهاش پیدا شده. تا حالا هم خیلی بیجا کرده که به ریش من خندیده، مرتیکهی آشغال عوضی!
نوشته شده در دستهی: سخنی با خوانندگان، طنزیحات
۳۹ دیدگاه موسیو گلابی | ۱۴ مرداد ۱۳۸۹ | ساعت ۱۹:۲۷
